Harun al-Rashid prison

ویندوز زیر و رو شد؛ انگار دوباره نو شود یا به ابتدا بازگردد. نمی دانم. سردرگمم. آدم خیلی وقت ها نمی داند چه شده است اما نمی دانم در آن خیلی وقت ها، چرا اصرار دارد که به روی خودش نیاورد؟ همین کار آدم و آدمیان، سبب شده..منی که همه چیز را به روی خودم می آورم، الآن معذب شوم.

+ ساده دلی های من، ساده لوحی های من، نیست.

+ زندانِ هارون رشید را برایش تعریف کردم؛ از کودکی ام که از من دور نیست اما انگار باقیِ آدم ها، آن را از من، دور می دانند!