نباید هیچ فرصتی را برای افزایشِ اطلاعات، از محیطِ پیرامونم از دست بدهم ولی دارم بیش ترشان را از دست می دهم.
نمی توانم یا..نمی شود، فرقی هم می کند؟ البته که فرق می کند. من، خیلی تقلای فکری می کنم اما در عمل..تقریباً هیچ، هیچ! چه قدر دانستن، شیرین، دل انگیز و ضروری ست. شاید وقتِ زیادی نمانده باشد، شاید هم برای مجبور کردنِ خودت به دانستن و آگاهی، باید این طور فکر کنی.
برچسب:
نویسنده: هستی رستمیان